Abdurrahim Karakoç -Mihriban- Kardeş Kalemler 4. sayı
Çarşamba, Nisil 9, 2008 · Kategori: dergi
Kırgızcaya Aktaran:
Nurlan Şerimbekov
Ay Çolpon (Mihriban)
Sarı çaçtarına cenğil könğülümdü,
Baylaşıptır çeçilbedi Ay Çolpon
Ayrılıktan kıyın debe ölümdü,
Körbögönçü sezilbedi Ay Çolpon,
Car degende kalem koldon tüştü,
Közdörüm körböy akılım cogoldu,
Çırakta titiregen ot üşüdü,
Aşıktık kagazga cazılbayt Ay Çolpon.
Nazdandı, akırı sözgö tarttı,
Süyüktüü süygöndün tilinde kaldı.
Cıldar Kılımdar almaşsa dagı,
Eski adat buzulbadı Ay Çolpon
...
Sarı saçlarına deli gönlümü
Bağlamışım, çözülmüyor mihriban
Ayrılıktan zor belleme ölümü
Görmeyince sezilmiyor Mihriban
"Yar" deyince kalem elden düşüyor
Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor
Lambada titreyen alev üşüyor
Aşk kağıda yazılmıyor Mihriban
Önce naz sonra söz ve sonra hile
Sevilen seveni düşürür dile
Seneler asırlar değişse bile
Eski töre bozulmuyor Mihriban
Abdurrahim Karakoç
Unutursun Mihribanım
“Unutmak kolay mı? ” deme,
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..
Meyve dalında kalmaz hep.
Unutturur birçok sebep,
Unutursun Mihriban’ım.
Yıllar sinene yaslanır;
Hâtıraların paslanır.
Bu deli gönlün uslanır...
Unutursun Mihriban’ım.
Süt emerdin gündüz-gece
Unuttun ya, büyüyünce...
Bu iş de tıpkı öylece
Unutursun Mihriban’ım.
Gün geçer, azalır sevgi;
Değişir herşeyin rengi
Bugün değil, yarın belki
Unutursun Mihriban’ım.
Hayat böyle bu gemide;
Eskiler yiter yenide.
Beni değil, kendini de
Unutursun Mihriban’ım.
